Fishtown.nl, de geilste vissite!

- Met kunstaas vissen vanaf de kant

In een vorig stukje berichtte ik over een gezamenlijke visdag, die ons ( naar onze maatstaven) véél snoekbaars opleverde. Vangsten van meerdere snoekbaarzen in één sessie zijn voor ons eerder uitzondering dan regel, en over het algemeen ben ik al erg tevreden als we allemaal met 1 maatse vis per persoon naar huis gaan. ( figuurlijk gesproken dan, want de vis wordt in principe altijd teruggezet)  De idiote zomer van 2007,  die nu toch wel achter ons ligt, was er weer eens één van keihard werken voor elk vissie.  De korte broeken konden in de kast blijven liggen, mijn gloednieuwe regenpak echter ziet er nu al uit alsof er jaren mee gevist is!  Het behoort beslist tot de meest nuttige aankopen die ik recentelijk heb gedaan.  

De dagen dat ik niét heb staan hengelen dit seizoen zijn werkelijk op 1 hand te tellen en dat voelt wel weer héél erg lekker na zoveel jaren van bijna-nooit-meer-vissen.  Gelukkig  begeef ik me weer in mijn vertrouwde kliek vrienden, die óók allemaal vissen, en in de praktijk is het meestal niet te lastig om een vismaat te vinden die er met me op uit wil trekken.  Soms wat verder van huis, maar de meeste uren maken we toch wel op de stekken die lopend te bereiken zijn.   Misschien niet de beste stekken om véél vis te vangen, maar het is toch wel héél erg comfortabel om na het werk je hond uit te laten, je hengel van tafel (!) te pakken en 2 minuten later al aan het vissen te zijn!  Het kunstaasvissen leent zich er prima voor, overigens.  Als het na een kwartiertje niets is, zal het meestal ook niet veel worden en meestal zit ik dan 5 minuten later alweer op de bank naar het journaal te kijken.  Op deze manier is een visloze sessie ook veel beter te verwerken; snel naar huis, morgen is er weer een dag!

Met de Groot Waterstek op minder dan 100 meter van mijn voordeur

Snelle sessies van 15 minuten of soms zelfs korter... ideaal om even te kijken of ze 'lopen' , want als dat zo is krijg je  meestal reeds bij de eerste worpen actie.  Het aardige is dat er meestal 1 specifiek kleurtje of type aas enorm bovenuit springt. Ik ben gestopt met het piekeren over hoe dat nou toch steeds komt, en leg me gewoon neer bij het feit dat je steeds iets anders aan moet binden om ze te blijven vangen. Zo is Vincent iemand die experimenteert met kleine wriemel-blinkertjes en halve shadjes.   Jorrit daarentegen is de man van de grove shads met een gekleurde loodkop.  Wouter op zijn beurt kiest , net als mij, meestal voor de wat langwerpige shads.  En altijd is het weer een ander die, op dat moment & met dat ene specifieke shadje, de meeste aanbeten krijgt. ( of verhoudingsgewijs de meeste aanbeten verzilverd)
Eén shadje is er dit seizoen wel bovenuit gesprongen, en dan met name in de kleur wit met groene staart. Het is een zgn.  Bass Assasin Salt Water, en we hebben op deze kleurstelling echt stukken beter gevangen dan op alle andere kleuren bij elkaar. Een onbetwiste topper die veel visdagen toch nog productief maakte.

Absoluut de beste shad van het seizoen

Kisten vol met shads, pluggen en andere bende staan hier opgesteld.  Het was een idiote zomer waarin ik enorm veel kunstaas heb aangeschaft en nog nooit werd er door ons zoveel geëxperimenteerd op kunstaasgebied.  Veel leuk spul uit Amerika hebben we mogen proberen en een aantal dingetjes zijn beslist de moeite waard om eens wat uitgebreider de revue te doen passeren.  Niet alles leverde vis op, zeker niet... toch zit er geinig materiaal tussen en misschien dat we er nog op terugkomen in de nabije toekomst... met een artikeltje gewijd aan dit mooie kunstaas.

De targetvis: snoekbaars

Terug naar het snoekbaarsvissen.  Een paar hoogtepuntjes heb ik toch wel beleefd tijdens de sessies die ik mocht vissen op uitnodiging van Tim Gorter, op een echte 'privé stek'.  Deze bevindt zich op het meest visrijke gedeelte van onze Rivier. De allergrootste vissen worden jaar na jaar, in die zone gevangen en dat geldt voor roofvis, maar zeker ook voor karper. Ik heb het geluk gehad deze stek een paar maal te bevissen en het viel me op dat we er stukken beter snoekbaars vingen ( en grovere vis) dan op enige andere stek die we kennen op De Rivier.  Volgens Tim waren de vangsten érg slecht, normaliter kun je er makkelijk 10 snoekbaarzen pakken in een paar uurtjes.  Vaak ook kneiters van vissen! De échte bakken vingen we er (nog) niet, maar die privéstek van Tim was voor mij  evengoed een lekkere pleister op de wonde.    Ik ving er een aantal visjes tot zo'n 60 cm.  Tim haakte nog een mooie 80+'er,  maar helaas beschik ik nog niet over de foto's die er  van gemaakt zijn.

Vincent Noomen aan de slag op het Heilige Water, onder de regenboog

Met als buit een hele fraaie rakker

Onze gastheer Tim, die altijd wel zijn visjes meepakt

Een poging met de bellyboat

Gedurende de hele zomer lag er een volledig opgeblazen bellyboat is mijn woonkamer.  Het diende vooral ter decoratie, want ik heb er dit seizoen maar 1 x mee mogen vissen.  Het was koud, nat, visloos.... en enorm vermoeiend om te doen.  Het is zeker geen pretje om zonder neopreen waadpak te gaan bellyboaten als de zon niet schijnt!  Jorrit was er even bij om wat kiekjes te maken, zie hier 2 daarvan!  Oh ja: waar ik ook nog achterkwam: een hengel van 2.70 meter is compleet onnozel in een bellyboat!!! Bijna niet mee te vissen!   Aangezien ik slechts spinhengels heb van 2.70, is ook dit een goede reden om de U-boat weer snel op te gaan bergen...

Vanmaniac aan het ploeteren...

Een kansloze bezigheid.

Zo zie je maar, ook de baars is een vis die zich niet zo makkelijk laat doorgronden.  Ik vind een grove baars dan ook altijd een hele leuke (bij-)vangst.  Zo leuk zelfs, dat ik ze wel gericht wil gaan bevissen. Ik ben nog even aan het nadenken hoe ik dat ga aanpakken, misschien wel met krab als aas.  Ik sprak iemand die baars meeneemt om te eten, en de vissen op De Rivier hebben steevast spiering en (wolhand-) krab in hun maag. Best interessant, want op zee doen hun neefjes en nichtjes zeebaars precies hetzelfde: zich volschransen met  spiering en (zee-)krab.  Krab is daar dan ook een top-aas dus wie weet lukt het er op het zoete water ook wel mee?!

Kevin haakte opvallend vaak baars aan het begin van het seizoen, deze pakte een shadje op +/- 4 meter diepte.

Mooie vissen zijn dat toch altijd, die Groot Water baarzen

Dikste baars van deze zomer: 38 centimetertjes gevangen tussen de obstakels

Gemaalperikelen

Bij gebrek aan regen hebben we het grote gemaal nauwelijks meer bevist, aangezien er dan niet bemaald wordt.  We wachten gespannen af tot de eerste regenperiode weer aanbreekt en gaan er dan zeker aan de slag, we hebben weer genoeg ideeën opgedaan om dit hard stromende water te bevissen en staan te trappelen om er weer aan de slag te gaan.  Niet alleen met kunstaas dit keer, maar zeker ook met natuurlijk aas. (= dode vis/stukje vis)

Mijn laatste vis uit het kolkende water, deze pakte een 5 cm rapala original... direct na het inwerpen.

Natuurlijk aas is het helemaal!

Kunstaasvissen is net als vliegvissen: je staat vreselijk hard te werken voor relatief weinig vis.  Meestal zijn het ook de kleinere vissen die zich op shadjes storten, en zelfs snoekbaarsjes van 25 cm bungelden dit jaar aan onze hengels.  Opvallend is steeds weer dat de kleinste vissen de shad het hardst grijpen en daarom ook vaak goed haken.  Hoe grover de vis wordt, hoe meer ze gaan 'staartje bijten'  en dat resulteert dikwijls in gemiste aanbeten....    Als we toch elke aanbeet eens hadden kunnen verzilveren, dit jaar....!   Maar goed, het kunstaasvissen heeft zo zijn charmes en die gemiste vis neem je op de koop toe.   Er wordt ondertussen hard gewerkt om méér aanbeten te gaan verzilveren.

Véél kleintjes, héél veel kleintjes. Meestal net onder de maat.

In de loop van het seizoen heb ik toch maar een zachte snoekbaarsstok aangeschaft en ben ik er een aantal malen met dood aas op uitgetrokken.  In eerste instantie een aantal malen met Dennis Klompmaker, die voor de  gelegenheid ook een zachte snoekbaarstok aanschafte,  en  later ook met de andere mannen .  Het bleek al snel dat we érg veel beet kregen, en ook meer en grovere vis vingen dan met kunstaas.   Een aasvis van een cm of 15 á 20 wordt steeds in 3-4  delen gesneden en eigenlijk levert elke worp wel een aanbeet op.  Een klein schuifloodje met een wapperlijn van zo'n 75 cm en daaraan een takeltje van één enkele haak + één dreg.  En dan een heel licht wakertje op de lijn zetten.   Met name in de avonduren ging het soms erg hard.  Bijna alle vissen zijn ruim een halve meter groot en vaak ook 70+ .

Je zou zeggen: waarom dan niet altijd met dood aas aan de gang gaan en alleen maar bakken vangen???  Wel, het heeft ook een keerzijde, vind ik.  Ten eerste moet je er constant op uit om aasvis te vangen, deze vis doden en aan stukken snijden.  IK heb hierzelf in toenemende mate moeite mee, het doodslaan van vissen... snijden....  IK word er simpelweg niet vrolijk van en alleen al daarom doe ik het niet elke dag.    Daar komt nog bij dat er elke sessie wel een vis de haak te diep slikt, en in mijn ogen dan uit zijn ( toekomstig) lijden verlost moet worden. Want mij maak je niet wijs dat een vis overleeft als je hem terugzet met een haak of dreg in zijn slokdarm! We slaan altijd onmiddelijk aan bij het zien van beet, maar toch slikken ze érg snel.  Aangezien ik zelf geen snoekbaars eet uit dit water, moet je dan weer iemand gaan zoeken die het kadaver wil hebben... en telkens zijn het weer mooie vissen die het loodje leggen omdat ze héél snel héél diep slikken.    Als klap op de vuurpijl brak ook nog mijn nieuwe snoekbaarsstok doormidden en zo gebeurde het dat ik het dood-aas vissen weer even staakte.  Om het zsm weer op te gaan pikken...  De grotere vissen moesten we helaas steeds doden vanwege dit slikken, en van dode vis maken we geen foto's dus voor de echte bakkenplaatjes moeten we eerst  nog een najaartje doorvissen!!!  

Eén snoekbaars heb ik toch maar zelf gefileerd en opgegeten, want weggooien doen we niet als het ervan moest komen er ééntje te moeten doden.  De vis kreeg een beslagje mee, en werd enkele minuutjes gefrituurd in plantaardige olie.  Het is érg mooi visvlees, maar ik kan me slecht voorstellen waarom veel mensen er gek op zijn.  Deze vis had duidelijk een gronderige bijsmaak. Ik vond het lang niet zo goed van smaak als de zeebaars die ik laatst mocht proeven.  Misschien is een snoekbaars uit een grind/zand rivier of uit een zandwinput wel veel beter van smaak?!  IK hoef het niet te weten eigenlijk, ben blij als ik een vis weer terug kan zetten, vandaar dat het kunstaasvissen het steeds weer wint van het natuurlijk aas.

Een van de snoekbaarsjes die gelukkig wél levend kon worden teruggezet.