| Avonturen op het zoute water |
|
| Geschreven door tinus | ||||||||||
| zaterdag 22 september 2007 18:20 | ||||||||||
Pagina 1 van 5
Toen ik nog een klein ventje was, vistte ik wel eens op zout water tijdens onze talrijke buitenlandse vakanties aan zee en ving altijd allerlei kleine visjes. Maar op de één of andere manier is het in Nederland nooit echt van de grond gekomen, behalve die éne keer geepvissen op Texel met mijn vader. ( onvergetelijk! ) Hoe ik er precies bij ben gekomen om het zeevissen weer nieuw leven in te blazen, weet ik niet meer. Maar een paar jaar geleden ben ik eens met Wouter wezen vissen op geep en toen hadden we afgesproken om het vooral nog eens te gaan doen, hoewel... dat kreeg natuurlijk weer jaren van uitstel. Ook een beetje uit culinair verlangen kwamen we er dit jaar eindelijk weer toe om toch maar eens op de pier te gaan vissen. Er gaat immers niets boven een vers bereid, zelfgevangen visje! De eerste sessie van het seizoen Met Vincent en Wouter trok ik er een dagje op uit op de pier van Wijk aan zee, om te gaan vissen op "alles wat maar bijten wil". We hadden niet veel mee, wat plugjes, wat shadjes en vooral weer precies de verkeerde. Paternosters moesten we hebben! Zo werd ons verzekerd door een, overigens erg vriendelijke, knaap die daar aan het vissen was op zeebaars met een dood blankvoorntje als aas. Paternosters hadden we helemaal niet, laat staan bij ons... dus ik knoopte maar een héél klein rapala plugje aan. Een karperhengeltje, baitrunnertje met 30/00 lijn... je kent het wel.... op en top improvisorisch. Maar meteen de eerste worp had ik al een makreel te pakken! Dit beloofde een gouden dag te gaan worden met héél veel vis... Meteen de eerste worp een makreel erop! Dat belooft wat!
Geen sport aan een karperhengel, maar wel een prachtige vis om te zien.
Deze rakker gaat mee voor de pan!
Zoals wel vaker gebeurt als de eerste worp vis oplevert, bleven we ook nu vele uren visloos. De andere vissers ook, overigens... Pas na een lange tijd ving ik wéér een makreeltje, en verspeelde iets groters. Volgens de knaap naast ons was het een harder, maar het lijkt mij waarschijnlijker dat het een zeebaars was die losschoot. Het bleef die dag bij 2 makreeltjes, die beiden mee naar huis gingen om als avondmaaltje te dienen. Ondanks de karige vangst was het toch een leuke visdag dankzij redelijk wat zon en een hele rustige zee. De makreeltjes hebben me 's avonds heerlijk gesmaakt, gebraden in de boter met wat peper en citroen. Het smaakte naar méér! Een spectaculaire manier van vissen, met enorme steenblokken... extreme stroming en een groot verrassingselement.
Vincent mocht ze die dag helaas niet aan de schubben komen.
|