| Zeebaars revu seizoen 2008 (deel 1) |
|
| Geschreven door tinus | |||
| donderdag 20 november 2008 17:50 | |||
|
Vorig jaar rond deze tijd droomde ik nog van het vangen van mijn eerste echte maatse zeebaars. Ik wist toen nog niet dat dit jaar zoveel méér voor me in petto zou hebben. Niet alleen de snoekbaars liet zich dit seizoen bijzonder goed vangen, ook de zeebaars kwam eindelijk eens in grote aantallen op de kant! Kleinere vissen zaten er ook weer bij, maar ook héél veel mooitjes en zelfs een fors aantal echte dikkerds. Lekker hoor! Geen tachtigers, dat dan weer net niet, maar wel hele mooie vissen tot en met een heuse zestiger waar ik elke keer weer vreselijk van genoten heb! Hoe kan het nu dat ik vorig jaar zo vreselijk slecht ving en nu een waar topjaar beleef? Ik denk dat dat komt omdat ik wat dieper en preciezer ben gaan vissen aan het begin van het seizoen. Pluggen gaven me nou niet echt het gewenste resultaat, daar was ik inmiddels wel achter. Wel wat scholenbaarsjes op gevangen, maar niet veel bijzonders. Een seizoen lang heb ik ermee lopen kloten, en vele Amerikaanse dollars en Nederlandse euries zijn uiteindelijk achter die medogenloze stenen beland, voordat ik er ook maar 1 zeebaars op gevangen had. Prachtig afgewerkte Yo-zuri's, de bekende Rapala's (o.a. die met makrelenprint), véél te dure lepels en nog veel meer van zulks. Op natuurlijk aas ving ik wel een paar keer erg leuk, maar het was meestal veel klein spul en voor je het weet ben je door je dure zagers heen. Bovendien vind ik het maar een kliederwerkje om zo'n ding op je haak te monteren.
![]() Met zagers ging het al veel beter dan met pluggen.
In de boekjes en op total-fishing weten ze het altijd mooi te brengen. Zo'n dikke, vaak vanuit de boot gevangen zeebaars, en dan een plug van zo'n 15 euro met een indrukwekkende print die uit die bek hangt. Je wordt wijsgemaakt dat zo'n duur ding 'beslist in je viskoffer thuishoort'. Een beetje gevulde pluggendoos komt zo dus al snel op een paar honderd euro! Zeebaarsvissen is pure handel en de commercie probeert ons steeds duurdere pluggen door de strot te duwen. Je kunt het ze ook niet kwalijk nemen! De duurste modellen vinden gretig aftrek. Als je tegenwoordig pas écht mee wilt tellen, dan kom je in het segment van Lucky Craft en Megabass terecht (voor 20 euro heb je dan nog maar een 'instapmodelletje' ) Vangen doen ze gerust wel hoor, af en toe zelfs prima. Maar hun toepasbaarheid is maar zo beperkt! Het doet inmiddels een beetje denken aan de flavour-toestanden die we kennen van het karpervissen. Wat hebben we daar met zijn allen toch een tijd, geld & energie aan verspild in de jaren negentig! Nog steeds zie je bij de hengelsportzaak meterslange planken met flesjes, potjes en zakjes waarvan nog nooit bewezen is dat het echt karper of überhaupt vis aantrekt. Het wordt slechts gesuggereerd. Maar alleen al daarom kopen we het. Met een felgekleurde plug werkt het precies zo. Je koopt een stukje van een droom. Er is echt geen doelgroep zo ontvankelijk voor verkooppraatjes als ons sportvissers! Eventjes los van de bedragen die ermee gemoeid zijn: volgens mij zijn al die bont gekleurde pluggen in veel gevallen niet de sleutel tot vis. Ze staan wel heel leuk in je visdoos natuurlijk! Ik ben ook zo'n lul die er altijd weer voor valt. Maar waar ik inmiddels gelukkig achter gekomen ben: 9 van de 10 visnachten is die baars echter heel anders aan het azen (nabij de bodem) en vanaf de kant is zo'n ding dan echt het laatste wat je kunt gebruiken. Althans, dat is mijn persoonlijke ervaring en sinds ik nauwelijks nog pluggen gebruik zijn mijn vangsten enorm verbeterd. Zeebaars is nu eenmaal niet elke dag in de stemming om hoog te stijgen of hard te zwemmen voor zijn prooi. Sinds ik toevallig eens 's nachts met een klein shadje erg diep vistte en supergoed begon te vangen, bleken die zeebaarzen opeens veel makkelijker te verleiden dan ik altijd dacht. Er kwamen ineens aantallen vis op de kant, die ik dus echt nooit voor mogelijk hield. Ben je dus bereid om je visserij te verschuiven naar de nachtelijke uren en veel te experimenteren, dan kun je soms echt van God los. Zo'n klein, vibrerend proppie komt dan écht super tot zijn recht. Die vissen liggen er meestal gewoon, en ze hebben ook doorgaans wel honger, ook al zie je aan de oppervlakte helemaal niets wat op jagende vis duidt! 's Nachts pielen achter de IJmuidense blokken, met natuurlijk aas of een shadje, is de enige manier om met regelmaat veel maatse vissen te vangen! Wanneer je dus niet beschikt over een (luxe) visboot, ben je daar gewoon toe aangewezen.
Het shadjestijdperk is begonnen en de vissen worden al groter: 53 cm Met natuurlijk aas kun je natuurlijk ook heel goed uit de voeten. Zagers, garnalen, krab, bliek, mesheften etc. zijn vaak onverslaanbaar. Je krijgt altijd wel beet, ook overdag en ziet wel eens leuke bijvangsten. Het is prachtig om een dobber met breekstaafje 's nachts weg te zien schieten tussen de golven! Ik ben ook nog steeds een groot liefhebber van het vissen met natuurlijk aas op zeebaars, het is echt superleuk, maar het pielen met shadjes heeft nu toch echt mijn voorkeur gekregen. Je kunt snel grote stukken water en diepe plekken afvissen en je hebt geen last van de rompslomp en smerigheid die natuurlijk aas met zich meebrengt. Bovendien vis je selectiever op zeebaars en de aanbeten komen nog véél spectaculairder door. Als je mazzel hebt, en op het juiste moment precies het juiste shadje bij je hebt, kunnen de vangsten soms wel eens extreem gunstig uitpakken. Broodvissers praten altijd in kilo's, zelf heb ik het liever over aantallen en lengtes. Maar twintig kilo baars of meer per sessie hebben we af en toe wel mee mogen maken dit seizoen, en eigenlijk pas sinds ik begon te experimenteren met drie specifieke shadjes. Dat zijn vangsten van 15-25 fraaie vissen (géén scholenbaarsjes) per persoon per vissessie en dan sta je echt enorm lekker te vissen. Neem van mij aan: je hebt dan in korte tijd zoveel geweld aan je hengel gevoeld dat je daar weken op zou kunnen teren. In werkelijkheid sta je er de volgende avond natuurlijk alweer! Drie shadjes dus, die ware killers bleken, gezien over het hele seizoen. Die specifieke stukjes kunstaas wil ik graag nog even aan je voorstellen, maar dan in het tweede deel van dit stukje. (zie vervolg op dit artikel)
![]() 60 cm op de Salmo shad. Héél even een supershadje, daarna geen vis meer op gevangen
Het was voor mij en Barend dus echt een topjaar. Bijna al mijn weekenden en vakantie-uren had ik maar opgeofferd aan de zeebaars en zeker naarmate de zomer vorderde hebben we soms echte mega-vangsten mogen boeken. Eindelijk! ik zou zó tekenen voor nog zo'n seizoen. Vrienden, familie en collega's verklaarden me inmiddels voor zot maar het kon me niets meer schelen. Ongegeneerd veel vis vangen, keer op keer, daar waren we na een paar jaar prutsen toch wel eens aan toe!!! Collega vissers waren er ook genoeg en er werd ook wel veel met shads gevist. Wat mij dan opvalt is dat er altijd onwijs zware loodkoppen gebruikt worden, dat er nauwelijks geëxperimenteerd wordt... en de gevlochten lijn wordt altijd direct op de loodkop gemonteerd, zonder stukje nylon of fluocarbon ertussen. Ook het binnenvissen gebeurt meestal met weinig creativiteit en bijna iedereen werpt haaks op de stroming of zelfs met de stroom mee waardoor je aas via je lijn omhooggeduwd wordt i.pv. omlaag, wanneer je schuin tegen de stroming in zou vissen. (up-tide) Allemaal van die dingetjes die je kansen nu niet bepaald doen toenemen! Gelukkig maar dat veel mensen zo te werk gaan, zo komen ze weer iets minder snel terug op je stekkie denk ik dan altijd maar. Want vangen deden ze allemaal nauwelijks en ze zullen dat de zeebaars wel hebben verweten i.pv. henzelf.
|