Fishtown.nl, de geilste vissite!

Zo eindelijk weer eens een bericht van MiracleDune. De afgelopen tijd druk bezig geweest met de nieuwbouw van ons huis.


het huis!

Inmiddels wonen we er een week of 6 en is het meeste af…..behalve de plinten natuurlijk. Helaas is ons internet nog niet aangesloten dus kom ik de laatste tijd weinig op fishtown, maar als het goed is, is dat probleem binnenkort verholpen. Genoeg gezeur waar blijven die vis verhalen. Nou die waren er wel maar de resultaten vielen dit jaar tot nu toe erg tegen. Waar het aan lag wist ik niet, maar de remedie wist ik al wel. Net zolang doorgaan tot het wel lukt.

Frankrijk a la moselle (week 21).
Helaas kon 1 van mijn vrienden niet mee en zijn we uiteindelijk met zijn 5-en naar Frankrijk afgereisd met 2 volle bussen en een auto met aanhanger. Normaal gesproken vissen we max. met 2 man per stek op de rivier, maar dat ging nu niet door dus werd het 3 om 2. Donny en Hans gingen een stukje (10 km) verder op de rivier zitten dan onze club: Tom, Patrick en ik. De stek hadden we vorig jaar al een keer bezocht (2 dagen) en helaas zonder succes.

Het huis.

De Stek

We hadden goede hoop dat het deze keer wel zou gaan lukken. Eenmaal op de stek aangekomen waren alle stekken vrij en konden onze volledige gang gaan. Voer erin en vissen maar. Helaas bleef het bij ons drieën angstvallig stil die eerste avond…..tot 1 uur ’s nachts. Ja hoor alle hengels gingen tegelijk af. Wat een heksenketel, een schrootboot van een meter of 150 besloot toch nog maar een paar sluisjes te pakken en door te varen. Alle lijnen afgesneden (ja toplood, ja zwaar lood 280 gram), dat werd dus weer knopen midden in de nacht. De rest van de nacht bleef het rustig. De dagen daarop bleek tot onze verbazing dat de boten hier gewoon dag en nacht vaarden wat het vissen wel erg moeilijk maakte. Na 3 nachten blanken besloten we te gaan verkassen naar een nieuwe stek zonder scheepvaart.

Stek 1 stond in de schaduw van stek nr. 2


Kamp Hollanda


Te koop 2 maanden oud met gratis modder

Hans en Donny hadden er inmiddels al wel een paar op de kant, maar geen echte grote exemplaren (<20). De nieuwe stek zag er opnieuw schitterend uit en het was erg rustig aan de waterkant, wat wij niet erg vonden uiteraard. Patrick besloot toch op een ander stuk water te gaan vissen dichter bij Hans en Donny. Onze nieuwe stek lag hier ongeveer 30 km vandaan. Hetzelfde ritueel als de eerste keer. Even flink voeren met van alles en nog wat; mais, duivenvoer, tijgernoten en boilies.

Wat is de rivier toch schitterend!


Een woord: Geil!

De eerste nacht leverde gelijk 3 vissen op dus dat zag er goed uit. Geen echte grote maar allemaal super sterk en puntgaaf. Wat wel opviel is dat alle runs van de rechter hengel kwamen.

Cool he....20 pond rivierschub

De volgende dag kreeg ik midden op de dag een run en sprong na het aanslaan direct de boot in achter vriend karper aan. Deze vis was toch van een ander kaliber dan de eerste 3, want hij nam mij na 10 minuten nogsteeds op sleeptouw met mijn yam 330. Jezus wat kicken, midden op de rivier in de stroming en voorgetrokken worden door een karper die je nog niet gezien hebt. De hengel ging vele malen helemaal krom en de top ging regelmatig onder de boot door. Na een minuut of 15 werden de vluchtacties rustiger en hoopte ik de karper te kunnen zien. Ja hoor daar kwam hij uit de diepte….wow dat kan wel eens mijn record worden. Bij het zien van mijn tijgernoten en haak kwam er mijn 1 ding in mij op…..blijf zitten waar je zit. Gelukkig hield de owner haak stand en kon ik de prachtige rivier schub landen in mijn net en terugvaren. Eenmaal terug werd mijn vermoeden bevestigd en had ik mijn record met 4 pond verbeterd naar 36 pond.

Wat een mooie bak!

Zwaar he kantoorpikkie!

Die dag kon mijn smile niet meer van mijn gezicht af en kon de trip al niet meer stuk. Niet veel later kreeg ik een smsje van het eerste kamp. Donny had een schitterende 38 pond spiegel te pakken.
Aangezien alle runs van mijn kant kwamen besloten we om de runs om-en-om te vissen. De volgende run liet niet lang op zich wachten en gaf de hengel aan Tom. Vanaf de kant kan ik al snel zien dat het weer niet om een ukkie ging en dat het wellicht nog wel om een groter exemplaar zou gaan dan de mijne. Na 10 minuten was de vis nog niet boven en zag ik hoe Tom druk bezig was om balans te houden in boot. Op het moment dat de top onder de boot dreigt te gaan, zie ik hem weer even snel omhoog komen als dat hij naar beneden ging…….neeeeeee hoor ik over het water. De vis heeft greep zijn kans en verdween weer in het diep. Zwaar gedesillusioneerd kwam Tom terug en heb hem die dag maar even met rust gelaten. Aangezien we waarschijnlijk al direct 2 dikke vissen aan de haak hadden, gingen we ervan uit dat er nog wel een paar uit zouden komen. Helaas mocht dat de resterende 4 nachten niet meer gebeuren. In totaal hadden we 17 runs waarvan 15 geland en allen gevangen op mijn 2 rechter paar hengels.

Tommy


en weer zo'n schitterende rivierkarper

het kan niet op!

De meeste karpers zaten tussen de 14 en 20 pond. Allemaal prachtige super sterke schubkarpers en 1 spiegel. Tevreden nemen we afscheid om binnenkort nog een keer terug te keren.

Een prachtige week!

Het meer

Dat het tij zomaar weer kan keren ervaarde ik de afgelopen 2 pinksterdagen. Na de Frankrijk trip had ik er weer helemaal zin en besloot om eens flink te gaan voeren op het meer. In 4 dagen tijd ging er een kilootje of 20 te water om deze in 2 nachten tijd eens flink af te romen….althans dat hoop je natuurlijk. Eenmaal aangekomen en geïnstalleerd, gingen de eerste hengels te water. De wind stond vol op de kant, dus dat kon niet stuk! Mijn vermoeden werd na 10 minuten bevestigd toen de eerste hengel afging. Hengel pakken, aanslaan, ,drillen….schepnet…o nee die had ik nog niet klaar. Wat een gedoe; een super sterke karper eraan, steigers, palen en dan je net in elkaar zetten. Afijn het lukte allemaal en ik kon een mooie schubkarper landen van een pondje of 14. Tjonge jonge wat zijn die wilde rakkers mooi en ongelooflijk sterk. Soms zou je toch zweren dat ze dik in de 30 pond zijn. Zo bleek ook de eerste nacht. Om 1 uur kreeg ik weer een run en sloeg aan. Niet te geloven wat was de karper sterk en wat ging hij er als een raket vandoor. De hengel lag helemaal te stuiteren op de rodpod. Na 5 minuten was hij nog niet aan de kant…..het zou toch niet. Na vele vluchtpogingen kon ik eindelijk na 10 minuten het schepnet onder de karper duwen. Enigszins verbouwereerd kijk ik naar de 10 pond schubkarper. Ik kon mijn ogen niet geloven….en keek over mijn schouders of Hans Kazan daar niet stond, maar nee. Wat een kracht en dat voor zo’n kleine karper…daar is maar 1 woord voor: Kicke! De eerste nacht mocht ik 5 van deze mooie jongens landen allemaal in de categorie 10 tot 16 pond. Aangezien het water een echt avond/nacht/ochtend water is had ik ’s middags niet zo veel hoop. Dan maar lekker achter de rietkraag zitten en genieten van de zon. Prriiiieeeeeeeppppppp daar ging weer 1 van de hengels…hmmmm 11 uur dat is nog een latertje dacht ik. Bij mijn rodpod aangekomen dreigt mijn hengel er zowat af te stuiteren. Mijn hemel wat ging die als een kogel. Mijn optonics sloegen een geluid uit dat ik nog nooit had gehoord en ik zweer het dat ik er nog even rook uit zag komen. Na het aanslaan merk ik direct dat het niet om een ukkie gaat en voel ook dat mijn lijn ergens omheen zit een meter of 20 uit de kant. Het zal toch niet dat ik deze ga verspelen. Gelukkig krijg ik de lijn na wat stunt en vliegwerk weer vrij en sta weer in direct contact met de vis. Wow wat een kracht heeft deze en hij haalt alles uit de kast om maar niet dichterbij de komen. Na een minuut of 10 komt hij dichter bij de kant en zie ik even zijn rug boven water. Het was een vis met een knik dat kon ik al wel zien en dat betekend meestal wel veel goeds. Na een spectaculaire dril schuif ik het net onder de dikke vis…en wat blijkt het is nog een spiegelkarper ook. Dat is pas voor de 2e keer dat ik op dat water een spiegel pak. Na wegen blijkt het om een 27 pond zware karper te gaan. Uiteraard wilde ik deze prachtige vis op de gevoelige plaat vastleggen en kon een verlaten voorbijganger zover krijgen dat hij een paar foto’s van mij en de vis wilde schieten.

Wat een schitterende vis!


Dat is genieten; een dikke spiegel van het meer

Ik hou er niet van om vissen lang op de kant te houden of in een bewaar zak te doen, alleen om een paar mooie foto’s te schieten. Dat gebeurde dus ook niet en snel kreeg deze schitterende vis weer zijn vrijheid. De 2e nacht liep wat minder spectaculair, maar toch ving ik nog 1 mooie schub van een pond of 16.


Wat is het toch mooi!

Het jaar was slecht begonnen, maar dat werd in een hele korte tijd weer goed gemaakt en dan weet je weer allemaal waar je het voor doet. En vergeet nooit: De aanhouder wint!

Groeten MiracleDune