Fishtown.nl, de geilste vissite!

Na het succes van de vorige sessie, wilden we er nog één keertje aan proeven.

Aangezien er voor sommige van ons de komende weken nog een vakantie of een visstrip gepland stond konden we niet al te lang wachten met plannen maken. Na enkele telefoontjes en sms'jes was het voor elkaar, de voor 2010 laatste en dus finale vissessie op dit water werd een feit.

Vrijdagmiddag rond 12.00 uur zou ik Bob met zijn karperuitrusting thuis ophalen. Na een rit van ca. 1 uur kwam ik in zijn woonplaats aan. Onderweg had ik geen vertraging in de vorm van files gehad en was ik dus mooi op tijd. Nou vergeet 't maar, Bob woont in Maarssen en daar zijn ze volop met de weg bezig, met als gevolg dat mijn tomtom op hol sloeg. Probeer om te draaien kon ik na 10 minuten niet meer aanhoren en dus drukte ik met een verbeten gezicht de uitknop in. Hou je smoel dacht ik bij mezelf. Het was inmiddels bijna half 1 en Bob begon ongeduldig te worden, hij wilde vissen, en snel als het even kan. Hij was dus gemotiveerd tot het uiterste, maar die motivatie zou deze sessie behoorlijk op de proef worden gesteld, zo bleek later. Mijn mobiel liet zich horen en Bob vroeg waar ik bleef, na wat aanwijzingen van zijn kant kwam ik waar ik wezen moest. Snel zijn spullen ingeladen en gassen met die hap. We wilden vissen!

Na nog 3 kwartier rijden kwamen we op de plaats van bestemming. Boot uitladen en oppompen, spullen erin en zo snel mogelijk naar de stek varen. Wederom, vergeet 't maar, niks snel. We hadden de boot opgepompt en te water gelaten, en ik wilde net de buitenboordmotor aan de kiel hangen toen Bob een kreet gaf en mij liet weten dat er water in de boot liep. Verdorie, ik was vergeten de stop in de kiel te stoppen. Boot er weer uit, leeg laten lopen en vervolgens er weer snel in. Zo dat was opgelost, nu de buitenboordmotor aan de kiel hangen, starten en gaan met die banaan. Ja hoor...alweer,

vergeet 't maar! De motor had te lang horizontaal gelegen en er was teveel olie in de zuigers gelopen, deze zaten dus muurvast. Ik kon de motor dus niet starten, want het vacuüm dat ontstaan was verhinderde een normale compressie. Motor er weer uit, en deze vervolgens op een zitbankje gehangen. Gereedschap uit de auto en kijken of ik de boel weer olie en vacuüm vrij kon maken. Na wat gesleutel had ik weer de gewenst compressie en konden we een nieuwe poging wagen. Gelukkig was de bougie niet nat geworden waardoor ik een probleemloze start had. De motor rookte wat doordat de nog overtollige olie in de zuigers eerst verbrand moest worden, maar verder liep ie weer als een zonnetje. Hehe eindelijk, we kunnen. Bob z'n karperuitrusting werd ingeladen en we vertrokken richting de stek. Het zonnetje stond hoog aan de hemel en deze werd vergezeld door enkele stapelwolkjes, het weer zat ons dus in ieder geval wel mee. Het goede gevoel begon weer te overheersen, meer kon er niet mis gaan toch? Voor de zekerheid vroeg ik Bob of het soms weer de 13e was vandaag? Bob's antwoord was geruststellend, het is vandaag wel vrijdag maar niet de 13e... ik blaakte een diepe zucht gevolgd door gelukkig maar.

Na 3 keer overvaren hadden we onze spullen op de stek en konden we beginnen met opbouwen. Zo tegen zessen arriveerde Ab, we waren met z'n drieën dit weekend. Helaas was Marco deze keer verhinderd. We hielpen Ab met het overvaren van z'n spullen en nadat hij zijn kamp had opgebouwd gingen snel met boot en dieptemeter op zoek naar de beste plekken.

De lijnen werden uitgevaren en de stekken werden voorzien van overheerlijk karperaas. Het wachten, relaxen en genieten kon beginnen. Na de warme hap haalde Bob z'n laptop te voorschijn en keken we onder het genot van een dampende bak koffie naar een filmpje. Het einde heb ik niet gezien, alle beslommeringen en tegenslagen van die dag hadden een flinke aanslag op mijn energie voorraad gepleegd. Klokslag 11.00 uur dook ik dan ook mijn slaapzak in terwijl Ab en Bob de film afgekeken en daarna ook hun bedje opzochten.

Het was zo rond ene in de nacht toen de eerste aanbeet zich melde. Ab was de gelukkige en ving een prachtige spiegelkarper. Nog geen uur later volgde nummer 2 voor Ab. Daarna was het mijn beurt en ik ving een klein schubje van ca. 10 pond. In totaal vingen we die eerste nacht 5 karpers, 4 voor Ab en 1 voor mij, bij Bob bleef het angstvallig stil.

Zaterdagochtend, de zon deed alweer z'n best om onze pluutjes te ontdoen van de dauw van de afgelopen nacht. Plotsklaps een run op één van Ab's hengels. Dromerig en nog vermoeid van de hectische nacht kwam Ab uit z'n slaapzak en pakte z'n rechterstok van de steunen. Na enkele seconden realiseerde hij zich dat ie nog in z'n onderboek stond. Zo gaan we natuurlijk niet de boot in en het water op, je zal onderweg maar een dom blondje tegen komen..haha. Dus snel de lange broek aan, en samen met Bob als stuurman de boot in. Bob gaf flink gas en Ab stond als een bezetene aan z'n molen te draaien om maar zo snel mogelijk boven de vis te komen waarna het afdrillen een stuk veiliger zou verlopen. Ik was met de camera in mijn hand ook snel in mijn boot gestapt om het geheel te filmen, maar jammer genoeg werkte de karper deze keer niet mee. Een losser was waar Ab het mee moest doen. De volgende keer maar geen tijd verspillen en gewoon in je ondergoed het water op?

Na wat gegeten te hebben werden de hengels opnieuw beaasd. Niet dat we er overdag veel van verwachten, maar je weet maar nooit.

Na de dag grotendeels gevuld te hebben met luieren, onderlijntjes knopen, en wat karpervissers al niet meer voor onzinnigs doen langs de waterkant, ging ik aan het einde van de middag even gestrekt om goed uitgerust de 2e nacht in te gaan. Na een klein uurtje werd ik wakker door een flinke brul van Ab. Gerrit...opstaaaaaaannnnn, we gaan opruimen, wij hebben al ingepakt. Hmm? Opruimen? Vroeg ik met een slaperige kop! Zowel Ab als Bob stonden me lachend aan te kijken..hebbes. Je schrok wel even he? Jaja, wie de bal kaatst kan hem???

Ab heeft het geweten want nog die middag was ie zelf aan de buurt. Een gesimuleerde run door mij en Bob zorgde ervoor dat Ab weer in zijn onderbroek bij z'n hengels stond.

Een doldwaze middag dus, maar als de karper in rust is moet je met elkaar toch wat vertier zoeken. En humor is dan je beste kameraad.

De 2e avond werd wederom gevuld met een filmpje op de laptop van Bob, waarna we na het zien van de film alle drie tegelijk onder de wol kropen. Lang mochten we er niet van genieten want het was weer Ab die met een kromme hengel in de boot stapte. Het werd een onstuimig nachtje want in totaal kwamen er voor Ab die nacht 5 karpers op de kant. Ik mocht er die nacht ook nog eentje vangen. Daar kwam er in de ochtend nog eentje bij wat de totaal score voor mij op 3 karpers bracht. Ab was dit weekend met z'n achterwerk en onderbroek aan in de boter gevallen met een totaal van 9 karpers. Bob kreeg de troostprijs, ondanks al zijn inspanningen bleef hij met lege handen zitten. Maar ondanks dat had hij het reuze naar zijn zin gehad.

Een mooiere afsluiter en dus finale voor 2010 op dit water hadden we ons niet kunnen wensen.

De videocamera draaide overuren, we wilden namelijk een run live op videobeeld krijgen, evenals het drillen vanuit de boot. En de karpers wilden daar maar wat graag aan mee werken, en dat is dus gelukt.

Afsluitend kan ik dus alleen maar zeggen, hopelijk een weerzien op dit mooie water in 2011, en geniet van de mooie beelden op de film.